Wanneer de zon ondergaat en het bos in blauw schemerlicht gehuld wordt, begint een wereld die voor veel mensen onzichtbaar blijft. In de nacht ontwaken dieren die overdag verborgen blijven, verschijnt een sterrenhemel die in het stadsleven vaak verloren gaat en ontstaat een sfeer waarin zintuigen en verbeelding op scherp staan.

Toch is de nacht in onze samenleving steeds zeldzamer geworden. Kunstlicht verdringt de duisternis waardoor we niet alleen de sterren minder zien, maar ook een belangrijk deel van de natuur uit het oog verliezen. Ook onze eigen gezondheid en nachtrust hebben te lijden onder de vele beeldschermen en stadsverlichting. Het verlichten van de stedelijke omgeving is begrijpelijk vanuit het oogpunt van veiligheid, maar meer licht betekent niet meteen een veilige situatie. Het tegendeel is vaak het geval. En als we de stad beter willen verlichten, dan kunnen we dat ook op een manier doen die niet tot overmatige lichtvervuiling leidt.

Steeds minder mensen in Nederland hebben de Melkweg gezien, die wonderlijke verschijning aan de nachtelijke hemel die tot de verbeelding spreekt en ons doet beseffen dat we deel uitmaken van een immens en mysterieus universum. Weinigen van ons leven nog in het natuurlijke ritme van dag en nacht, waar het uur van de schemering ons actieve dagleven weer tot rust brengt en ons klaarmaakt voor de nachtelijke rust.

Het Festival van de Arnhemse Nacht (FAN) wil die natuurlijke ervaringen weer terugbrengen. Vier avonden lang verandert Park Sonsbeek in een plek waar bezoekers de nacht opnieuw leren beleven. Met nachtelijke wandelingen, sterrenkijken, poëzie, muziek, wetenschap en natuurbeleving ontdekken bezoekers hoe rijk, mysterieus en inspirerend de nacht kan zijn. Het festival brengt kunst, wetenschap en natuur samen in een programma dat verwondering opwekt én bewustwording creëert over de waarde van de nacht voor mens en natuur.